İŞLEM TAMAM KOMUTANIM

Zafer Öztek

Askeri yönetimin olduğu 1982-1983 yıllarında Sağlık Bakanlığı’ında Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürü olarak görev yapmaktaydım. O zamanlar bir usul vardı: Ülkenin değişik yörelerindeki generaller, çeşitli sorunlar hakkındaki görüşlerini ve önerilerini Devlet Başkanı’na iletirlerdi. Devlet Başkanı da bu önerileri ilgili bakanlıklara sevk eder ve uygun bulunanların gerçekleştirilmesini isterdi. Bu öneriler hakkında yapılan işlemler özel olarak hazırlanmış olan bir forma işlenerek Devlet Başkanlığı’na bilgi verilirdi. Zaman zaman, bütün bakanlıkların temsilcilerinin katıldığı kalabalık toplantılarda bu formlar ele alınır ve sözlü olarak da bilgi sunulurdu.

  Bu toplantılardan birisi 1983 yılının sonlarında Devlet İstatistik Enstitüsü salonunda yapılmıştı. Salonda her bakanlığa bir masa ayrılmıştı ve bBakanlıklar 3-4 kişiden oluşan ekiplerce temsil ediliyordu. Yüksekce bir kürsüde bir korgeneral ve yanında daha düşük rütbeli bazı subaylar yer almıştı.

Korgeneral bakanlıklara sıra ile söz veriyor ve kendilerine gönderilen önerilerle ilgili yapılan işlemler hakkında bilgi alıyordu. Soru yöneltilen bakanlığın temsilcisi ayağa kalkarak bilgi sunuyordu. Her önerinin sonunda işlemin hangi noktada olduğu konusu belirtilmekteydi. Sözü edilen formda bu durum “işlem tamam” ya da “işlem devam ediyor” şeklinde işaretleniyordu.

Sıra Sağlık Bakanlığı’na geldiğinde o zamanki Araştırma Planlama ve Koordinasyon Kurulu (APK) başkanı olan arkadaşımız ayağa kalkarak bilgi vermeye başladı.

Korgeneral, bir generel tarafından dile getirilmiş olan aile planlaması sorunu hakkında neler yapıldığını sordu. Bu konu o sıralarda Sağlık Bakanlığı’nın önemle üzerinde durduğu bir konuydu ve kısa bir süre önce 2827 sayılı Aile Planlaması Hakkında Kanun yayınlanmıştı. Bakanlık olarak bu başarıdan dolayı gurur duyuyorduk. Çok önemli yenilikleri içeren çağdaş bir tasarı hazırlamış ve yasalaşmasını sağlamıştık.

Sözcümüz yüksek sesle ve gururla durumu açıkladı ve “işlem tamam komutanım” diyerek sözünü bitirdi. Takdir edilmeyi beklerken komutanın öfkeli sesi duyuldu: “Bir kanun çıkarmakla nasıl işlem tamam olabilir? İşiniz daha yeni başlıyor.”

Şaşkınlığımızı hatırlıyorum. Toplantıyı biraz üzgün ve kırgın olarak terk ettik.

Oysa, komutanın söyelediği bir gerçekti. Yasa çıkarmak planlama çalışmalarının yalnızca ilk halkasını oluşturuyordu. Planlamanın uygulama, değerlendirme ve yeniden planlama dönemlerini içermeyen bir işlem nasıl tamam olabilirdi!